عصر رایانه

(فناوری - شبکه - اینترنت - نرم/سخت افزار )

WIMax ‎استاندارد جدید شبکه های بی سیم ‏
ساعت ٢:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٤/۱٥  
استاندارد جدید ‏WIMax‏ برای شبکه های شهری بی سیم ، بازار دستیابی به اینترنت رامتحول ‏خواهدکرد. امروزه یافتنو خریدنیک کامپیوتر کیفی مجهز به تراشه ‏Wi-Fi‏ نباشد، کاری دشوار ‏است، دکمه ای که به کاربران کامپیوترهای همراه اجازه دستیابی به اینترنت ر فارغ از مکانی که ‏کاربردر آن حضور دارد می دهد. بدین ترتیب از اتاق غذاخوری ، اتاق نشیمن و یا کافی شاپ می ‏توان به اینترنت وصل شد. عموم مردم به ‏WI-Fi‏ به عنوان یک ایستگاه مرکزی کاری که می ‏تواند ارتباط را بین چندین کاربر به طور یکسان به اشتراک بگذارد علاقمندند. ‏
استاندارد جدید شبکه های بی سیم ‏ استاندارد جدید ‏WIMax‏ برای شبکه های شهری بی سیم ، بازار دستیابی به اینترنت رامتحول ‏خواهدکرد. امروزه یافتنو خریدنیک کامپیوتر کیفی مجهز به تراشه ‏Wi-Fi‏ نباشد، کاری دشوار ‏است، دکمه ای که به کاربران کامپیوترهای همراه اجازه دستیابی به اینترنت ر فارغ از مکانی که ‏کاربردر آن حضور دارد می دهد. بدین ترتیب از اتاق غذاخوری ، اتاق نشیمن و یا کافی شاپ می ‏توان به اینترنت وصل شد. عموم مردم به ‏WI-Fi‏ به عنوان یک ایستگاه مرکزی کاری که می ‏تواند ارتباط را بین چندین کاربر به طور یکسان به اشتراک بگذارد علاقمندند. البته با این ‏محدودیت که فاصله کاربرانبران برای محیط داخلی ( ‏indoor‏) کمتراز100متر و برای محیط ‏خارجی (‏outdoor‏) کمتر از 400 متر باشد. ‏ اما استاندارد جدیدی معرفی شده است که عملا توانایی ‏Wi-Fi‏ را زیر سوال برده است . این ‏استاندارد معروف به ‏WiMax‏ می باشد که باعث ایجاد ارتباطات بی سیم اینترنتی با پهنای باند ‏بالا با سرعتی نزدیک به ‏Wi-Fi‏ به محدودیت های آن را هم ندارد یعنی تا فواصل بالای حدود 50 ‏کیلومتر را هم پشتیبانی می کند. ‏ شبکه های شهری بی سیم با سرعت های پهنای باند بالا چندان جدید نیستند، اما تجهیزات خاص ‏باند پهن عمدتا گران قیمت هستند. در حال حاضر شرکت ها به تدریج در حال رسیدن به توافق ‏هایی بر روی جزییات استاندارد ‏WiMax‏ هستند که این منجر به کاهش قیمت این تجهیزات ‏خواهدشد. ‏ توافقات صنعتی روی جزییاتی نظیر این که چگونه سیگنال های ‏WiMax‏ را رمز گشایی کنیم تا ‏فرکانس هایی را ایجاد کنیم که قابل استفاده باشند و چگونه امکان برقراری ارتباط چندین کاربر تا ‏دستیابی به آن فرکانس ها را فراهم کنیم ، سر انجام به شرکت هایی نظیر اینتل اجازه خواهد داد تا ‏تراشه که حاوی قابلیت ‏WiMax‏ برای استفاده درتجهیزات بی سیم با پهنای باند بالا هستند را ‏بسازند . ‏ و در نهایت انتظار می رود که قیمت ‏receiver‏ های ‏WiMax‏ را رمز گشایی کنیم تا فرکانس ‏هایی را ایجاد کنیم که قابل استفاده باشند و چگونه امکان برقراری ارتباط چندین کاربیر تا دستیابی ‏به آن فرکانس ها را فراهم کنیم، سر انجام به شرکت هایی نظیر اینتل اجازه خواهد داد تا تراشه که ‏حاوی قابلیت ‏WiMax‏ برای استفاده در تجهیزات بی سیم با پهنای باند بالا هستند بسازند. ‏ در نهایت انتظار می رود که قیمت ‏receiver‏ های ‏WiMax‏ به حدود 50 تا 100 دلار یعنی ‏چیزی حدود قیمت ‏DSL‏ ها یا مودم های کابلی امروزی برسد و این یعنی میلیون ها نفر از ‏کاربران بالاخره می توانند از سرویس های رایج اینترنت استفاده کندو به آسانی از طریق آنتن ‏های نصب شده روی بام از هرگوشه شهر به اینترنت وصل شوند. ‏ اگر چه ظهور اولیه ‏WiMax‏ در حوزه های عمومی بوده است. اما با ظهور تدریجی تجهیزات و ‏استانداردها، شاهد موج جدیدی از صنایع کوچک و متوسط بی سیم خواهیم بود که دیگر خطوط ‏گران قیمت ‏T1/E1‎‏ نیستندو ایستگاه های کاری همچنین می توانند خدمات خود را در مکان هایی ‏بدون خطوط تلفن هم ارایه دهند و این یعنی دستیابی پر سرعت به اینترنت در نواحی دور افتاده ‏ای که غالبا هیچ تجهیزات ارتباطی ندارند. ‏ WiMax‏ که مخفف ‏Woldwide Interroperability for Microware Access‏ می ‏باشد،کمی فراتر از یک لیست طولانی از مشخصات تکمیلی و تخصصی که نمایشگر تجهیزات بی ‏سیم کارخانه های مختلف که می توانند با سرعت های زیاد با هم کار کند، است . این استاندارد با ‏نام ‏IEEE 802.16‎‏ نیز شناخته می شود که از سال 1990 کاربرد آن شروع شده است و نقطه ‏مقابل فناوری های اینترنت یا ‏Wi-Fi‏ بوده است. یک واحد انتقال دهنده ‏WiMax‏ می تواند صوت ‏، تصویر و سیگنال های اطلاعاتی را در طول فواصل بالای 50 کیلومتر (با رعایت خط دید ‏مستقیم) وبا سرعتی در حدود 70 مگابیت در ثانیه (یعنی سرعتی برای دستیابی 60 شرکت با ‏سرعت خطوط ‏T1‎‏ یا صدها کاربر خانگی با سرعت ‏DSL‏ کفایت می کند) انتقال دهد. ‏ اعلان شرکت اینتل (درژانویه 2004) که موضوع اصلی اش در رابطه با ‏WiMax‏ بود باعث ‏رونق یافتن سریع این فناوری توسعه این استاندارد شد. ‏ شرکت سازنده ‏Centrino‏ قبلا طی یک ابتکار تراشه های ‏Wi-Fi‏ را درون کامپیوتر های کیفی ‏قرارداده بود. اسکات ریچارد سون مدیر گروه بی سیم باند پهن شرکت اینتل در این رابطه گفت :« ‏ما به دنبال این بودیم که آیا می توان همه شهرها را با ‏Wi-Fi‏ تحت پوشش اینترنتی قرارداد یا ‏خیر و این که شاید پوشش اینترنتی دادن یک شهر با تکنولوژی ‏Wi-Fi‏ کار ساده ای باشد اما مشکل ‏از این قرار است که مدیریت این شبکه بسیار بسیار سخت می شد که و در ضمن ‏Wi-Fi‏ بسیار هم ‏محدود عمل می کرد. ‏ ریچارد سون می افزاید: ما متوجه شدیم که ‏Wi-Fi‏ نیازمند این است که فراتر از یک تکنولوژی ‏حامل رفتار کند و در ضمن از طیف وسیعی از توانایی ها هم بهره مند شود. ‏ مسلما ‏WiMax‏ که می تواند در فواصل دورتر و تحت بازه وسیعی از فرکانس ها کار کند، ایده ‏آل خواهد بود. پس اینتل شروع به طراحی پردازنده های ارتباطی برای کار، تحت این فرکانس ها ‏‏(از 12 تا 11 گیگا هرتز یعنی ناحیه اصلی که توسط ‏Wi-Fi‏ استفاده می شود، امواج مایکرویو و ‏انواع مخصوصی از رادارها) نمود و اولین تراشه را در ماه سپتامبر تولید کردند و سپس شروع ‏به ایجاد و گسترش اتحادیه ‏WiMax‏ نمودند تا محصولات مختلف کارخانه را در این مورد تایید ‏کند ومدعیان و پیشگامان این تکنولوژی را مشخص سازند. ‏ همچنین ‏Intel Capital، یکی از این بخش های اصلی شرکت اینتل، شروع به سرمایه گذاری در ‏چندین شرکت نمود تا بتواند ‏WiMax‏ را تبدیل به وسیله سود آور نمایند و از آن به بهترین شیوه ‏استفاده کند. ‏ شرکت ‏Speakeasy‏ در سیاتل، یکی از این شرکت هاست و البته می تواند یکی از اولین از ‏گسترش دهندگان بازار ‏WiMax‏ باشد. ‏ این شرکت در سال 1994، به عنوان یک کافی نت تاسیس شد تا ارتباطات فوق العاده سریع ‏DSL‏ ‏را برای بازیگران، کسانی که بازی های کامپیوتری مفصل ‏online‏ انجام می دادند یا ‏متخصصینی که در منزل کار می کردند، فراهم آورد اما به خاطر این که ‏DSL‏ هم تحت خطوط ‏تلفن کار می کند، در نتیجه یک محدودیت ذاتی را با خود به ارث برده است. مثلا حدود 30 درصد ‏از اهالی شهرهایی که از خدمات شرکت ‏Speakeasy‏ استفاده می کنند از مراکز اصلی تلفن دور ‏هستند. به نقل از یکی از مدیران این شرکت، همین دوری افراد از مراکز اصلی تلفن مهم ترین ‏محرک برای این شرکت بود تا به دنبال شیوه ها و روش های جدیدی باشد و به همین علت، اکنون ‏WiMax‏ مهم ترین و استراتژیک ترین پدیده برای تجارت آن ها است. ‏ Speakeasy‏ شروع به آزمایش و بررسی فنی تجهیزات ‏WiMax‏ با استفاده از تراشه های اینتل ‏نموده استو امیدوار است تا اواسط سال 2005 مشتریان زیادی را به خود جلب کند. ‏ اگر چه ضرورت استفاده از ‏WiMax‏ برای مصرف کنندگان، کسب و کارها و مردم در نواحی ‏دور افتاده و صعب العبور برای داشتن یک دسترسی خوب و موفقیت آمیز و پر سرعت به اینترنت ‏کاملا واضح و مبرهن است، اما این اتفاق هم یک شبه هم رخ نخواهد داد. ‏ و همین مساله احتمالا باعث می شود مدت زمانی طول بکشد تا صنایع به سود اقتصادی این ‏فناوری دست بیابند و آن را عمومی کنند. پس هنوز هم ساختن شبکه ای از اتصال دهنده ها با ‏ارزش است. ریچارد سون می گوید: مردم فکر می کنند که شما می توانید تنها یک برج و برج ‏فرستنده اصلی ‏WiMax‏ را روی تپه ای در اطراف شهر قراردهید و با آن اینترنت همه شهر را ‏تامین کنید. اما این همه مساله نیست ، در اینجا هم دقیقا مانند شبکه های تلفنی با افزایش تقاضا ما ‏مجبور به اضافه کردن برج های جدید هستیم. امال شرکت ‏Tower Stream‏ ، شرکتی که قصد ‏اضافه کردن ‏WiMax‏ را به سرویس های خود دارد، اعلام نموده که این مشکل بدین شیوه حل ‏می شود که می توان بر روی ساختمان های بلند در شیکاگو، نیویورک،بوستون و شهرهای دیگر، ‏انتقال دهنده های ویژه ‏WiMax‏ را نصب کرد و از یک اینترنت پر سرعت با ساختاری بی سیم ‏بهره مند شد. ساختاری که مطمئنا بسیار ارزان تر از سیم ، فیبر نوری و کابل تمام خواهد شد. ‏ ‏ ‏
کلمات کلیدی: شبکه