عصر رایانه

(فناوری - شبکه - اینترنت - نرم/سخت افزار )

نحوه ذخیره سازی داده ها روی ‏CD
ساعت ٢:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٥  
در کتاب ‏The Compact Disc Handbook‏ از ‏Ken pohlmann‏ آمده است، رسانه های ‏Write-once‏ ‏شبیه به دیسک های ‏Play back-only‏ ساخته می شوند. همانند ‏CD‏ های معمولی، آنها از یک لایه ‏بنیادین پلی کربنیک، یک لایه منعکس کننده و یک لایه محافظ استفاده می کنند. لایه ضبط کننده در بین ‏لایه بنیادین و لایه منعکس کننده، قرار دارد که ترکیبی از یک رنگ اصلی است.‏
نحوه ذخیره سازی داده ها روی ‏CD ‏1- اطلاعات چگونه ذخیره می شود؟ ‏ ‎ ‎در کتاب ‏The Compact Disc Handbook‏ از ‏Ken pohlmann‏ آمده است، رسانه های ‏Write-once‏ ‏شبیه به دیسک های ‏Play back-only‏ ساخته می شوند. همانند ‏CD‏ های معمولی، آنها از یک لایه ‏بنیادین پلی کربنیک، یک لایه منعکس کننده و یک لایه محافظ استفاده می کنند. لایه ضبط کننده در بین ‏لایه بنیادین و لایه منعکس کننده، قرار دارد که ترکیبی از یک رنگ اصلی است.‏ برخلاف ‏CD‏ های معمولی، یک تراک مارپیچی از قبل شیار دار شده، برای راهنمایی لیزر ضبط کننده در طول ‏تراک مارپیچی استفاده می شود، این امر طراحی سخت افزاری ‏recorder‏ را آسان می سازد و سازگاری ‏دیسک را تضمین می نماید. ‏ CD-R‏ از بالا به پایین اینگونه لایه گذاری شده است:‏ برچسب (اختیاری)‏ پوشش ضد خش و یا قابل چاپ (اختیاری)‏ لاک الکل عاری از اشعه فرابنفش ‏ لایه منعکس کننده ‏ رنگ پلیمری ساختمانی ‏ زیر لایه پلی کربنیک ‏ در ‏CD‏ های "سبز" و "طلایی" طلای واقعی وجود دارد، اگر ‏CD-R‏ را رو به منبع نور نگاه دارید، باریکی آن ‏‎ ‎آنقدر هست که قابل رویت باشد. به خاطر داشته باشید که داده ها به سمت برچسب نزدیکترند، تا سمتی ‏که پلاستیک شفاف قرار دارد و داده ها از آنجا خوانده می شوند. اگر ‏CD-R‏ از پوشش فوقانی سختی ‏برخوردار نباشد، خراشیدن سطح فوقانی بسیار ساده است و ‏CD-R‏ را به صورت غیرقابل مصرف در می آورد. ‏ لیزر در ‏CD recorder‏ یک سری سوراخ به نام "چاله" در لایه رنگی دیسک ایجاد می کند. فضای بین این چاله ‏ها "زمین" خوانده می شود. الگوی چاله ها و زمین ها اطلاعات را بر روی ‏CD‏ کدگذاری می کند و به آنها ‏اجازه می دهد تا روی ‏CD player‏ کامپیوتر بازیابی شوند. ‏ دیسک ها از داخل دیسک به خارج نوشته می شوند، با نگاه کردن به دیسکی که آن را ‏Write‏ کرده اید، می ‏توانید به صحت این مسئله بر روی یک ‏CD-R‏ پی ببرید. همچنان که به سمت خارج پیش می روید این ‏تراک مارپیچ 22188 چرخش دورتادور ‏CD‏ به همراه 600 چرخش تراک در هر میلیمتر ایجاد می کند. اگر ‏مارپیچ ها را باز کنید. طول آن به 5/3 مایل می رسد.‏ ساختار یک ‏CD-RW‏ متفاوت است: ‏ برچسب (اختیاری)‏ پوشش ضد خش و یا قابل چاپ (اختیاری)‏ لاک الکل عاری از اشعه فرابنفش ‏ لایه منعکس کننده ‏ لایه عایق بالایی ‏ لایه ضبط کننده ‏ لایه عایق پایینی ‏ زیر لایه پلی کربنیک ‏ ‏2- چگونه می توان فهمید که دیسک در چه فرمتی است؟ ‏ معمولا با نگاه کردن به بسته بندی و با خود دیسک می توان به فرمت آن پی برد: ‏ ‏• دیسک های ‏CD-DA‏ دارای یک لوگو ‏Compact Disc Digital Audio‏ هستند. ‏ ‏• دیسک های ‏CD+G‏ شامل کلمات ‏CDGraphics‏ می باشند. ‏ ‏• دیسک های ‏CD-I‏ دارای لوگو ‏Compact Disc Digital Video‏ و یا کلمات ‏Video CD‏ می باشند. ‏ Video CD‏ با ‏CD-Video‏ فرق می کند. ‏CD-V‏ یک فرمت آنالوگ است مانند ‏Laser Disc‏ و ویدئو ‏قابل دیدن با درایو ‏CD-ROM‏ نیست. ‏ ‏3-محافظت در برابر کپی گرفتن چگونه کار می کند؟ ‏ راه های متعددی وجود دارد:‏ ‎ ‎یک تکنیک ساده و معمولی افزایش طول چند فایل روی ‏CD‏ است، به گونه ای که آنها با صدها ‏مگابایت طول ظاهر شوند. اگر طول فایل را بسیار بزرگتر از آنچه که واقعا هست در تصویر دیسک قرار ‏دهید، این کار عملی است. در واقع این فایل با بسیاری از فایل های دیگر منطبق می شود. تا جایی که ‏برنامه کاربردی از طول فایل آگاه است، نرم افزار بخوبی کار می کند. (در این مورد مقالاتی نیز درتالار ‏گفتگوی سایت میکرو رایانه وجود دارد) اگر کاربر سعی کند فایل ها را روی دیسک سخت خود کپی نماید، یا ‏یک کپی دیسک به دیسک را صورت دهد، تلاش با شکست مواجه خواهد شد، زیرا ‏CD‏ چند گیگابایت از داده ‏ها را نگاه می دارد.‏ یک راه حل عملی که کنترل کافی بر روی ‏recorder‏ و نرم افزار ‏master‏ کننده دارد، نوشتن داده های ناقص ‏در بخش ‏ECC‏ از سکتور داده هاست. سخت افزار استاندارد ‏CD-ROM‏ به طور خودکار خطاها را تصحیح می ‏کند و مجموعه های مختلفی از داده ها را بر روی دیسک مقصد می نویسد. سپس ‏reader‏ ، کل سکتور را به ‏عنوان داده های خام ‏Load‏ می کند، بدون آنکه به تصحیح خطا بپردازد. حتی اگر نتواند داده های اصلی ‏تصحیح نشده را بیابید، اما می داند که یک نسخه تصحیح شده را می خواند. در جایی که مکانیزم درایو و ‏میان افزار بخوبی تعریف می شوند، این تنها چیز با دوام بر روی سیستم هاست، همچون کنسول های بازی. ‏ یک روش نه چندان پیچیده ولی موثر فشرده سازی یک ‏CD‏ نقره ایی با داده هایی فراتر از آنچه که یک سی ‏دی 74 دقیقه ای می تواند ‏Write‏ کند. بنابراین کپی کردن دیسک نیاز به فضاهای خالی خاصی دارد، برای ‏جبران این فضا، داده ها را جا به جا می کند، دیسک را هک می نماید یا دیسک های نقره ایی را با داده های ‏سرقت رفته فشرده سازی می کند. اگر این کار ادامه یابد دیسک روی برخی درایوها غیرقابل خواندن می ‏شود. یک فضای خالی ‏Overburn‏ شده 80 دقیقه ای قادر به نگهداری هر مقدار اطلاعاتی است که بتوانید ‏با اطمینان در یک دیسک بگنجانید. ‏ روش خانه های نرم افزاری ‏PC‏ ، از فاصله بین تراک های صوتی استفاده می کند و علائم شاخص را در محل ‏های غیر منتظره باقی می گذارد. این دیسک ها قابل کپی گرفتن از طریق اکثر نرم افزارها نیستند و نسخه ‏برداری از آنها روی درایوهایی که از ضبط ‏disc-at-once‏ پشتیبانی نمی کنند، ممکن است امکان پذیر نباشد. ‏ روش دیگر ،دیسک های غیر استاندارد با تراک کوتاه تر از 4 ثانیه است. اکثر نرم افزارهای ضبط کننده و در ‏حقیقت برخی ‏recorder‏ ها، کپی دیسک با چنین تراکی را رد می کنند، یا تلاش می کنند آن را کپی نمایند ‏ولی با شکست مواجه می شوند. یک برنامه کاربردی محافظت شده وجود تراک مورد نظر و اندازه آن را ‏کنترل می کند. به هر حال برخی ‏recorder‏ ها ممکن است موفق شوند، بنابراین این کار ساده ایی نیست. ‏قرار دادن تراک های چندگانه داده ها در بین تراک های صوتی یک ‏CD‏ ، کپی کننده های دیسک را سر در گم ‏خواهد کرد.‏ گاهی اوقات کپی یک دیسک برچسب های ‏Volume‏ متفاوتی دارد. این مسئله معمولا فقط در کپی های ‏فایل به فایل روی می دهد، نه کپی های تصویر دیسک، بنابراین کنترل نام دیسک به طور حاشیه ای مفید ‏است اما چندان موثر نیست، تغییر فهرست مطالب به گونه ایی که دیسک بزرگتر از آنچه که هست به نظر ‏برسد، برخی از برنامه های کپی را متقاعد خواهد کرد که دیسک منبع بسیار بزرگ است. ‏ سیستم ‏Laserlok‏ از سایت ‏http://www.diskxpress.com‏\ ادعا می کند که قادر است با کمترین هزینه ‏از نسخه برداری غیرقانونی دیسک جلوگیری نماید. ‏Disk Guard‏ ، یک ابتکار جدید است که متعلق به ‏TTR ‎Technology‏ می باشد آنها ادعا می کنند که قادرند امضایی را بر روی ‏CD‏ های فشرده و ‏CD-R‏ ها ایجاد ‏کنند، اما بدون سخت افزار خاص قابل نسخه برداری نیست. یک برنامه می تواند با کنترل کردن این امضاء ‏در جهت محافظت در برابر کپی گرفتن استفاده نماید و در صورت عدم حضور امضاء، از اجرا صرف نظر کند. ‏ ‏4- دیسک ‏MultiSession‏ چیست؟ ‏ یک ‏Session‏ ، یک سگمنت ضبط شده است که ممکن است شامل یک یا چند تراک از هر نوعی باشد. ‏الزامی وجود ندارد که ‏CD recorder‏ کل ‏Session‏ را به یکباره ‏Write‏ کند، اما آخرین ‏Session‏ روی دیسک ‏باید بسته شود. قبل از آنکه یک ‏CD‏ صوتی استاندارد یا ‏CD-ROM Player‏ آن را تشخیص دهد. ‏Session‏ ‏های اضافی می توانند تا زمانی که * دیسک * بسته می شود و یا اینکه فضای خالی وجود نداشته باشد، ‏اضافه گردند.‏ MultiSession Writing‏ ، اولین بار در دیسک های ‏photo CD‏ استفاده شد، که اجازه می داد تا تصویرهای ‏اضافی ضمیمه گردند. امروزه، اغلب با دیسک های ‏MultiSession‏ پیوندی و گاهی اوقات هم برای دیسک ‏های ‏CD-Extra‏ بکار می رود.‏ وقتی که ‏CD‏ داده ها را در درایو ‏CD-ROM‏ خود قرار می دهید، سیستم عامل آخرین ‏Session‏ دیسک را ‏می یابد و دایرکتوری را از آن می خواند . (برای مطالعه بیشتر دراین مورد به سایر مقالات سایت میکرو ‏رایانه مراجعه نمایید) اگر ‏CD‏ از نوع فرمت ‏ISO-9660‎‏ باشد ورودی های دایرکتوری می تواند هر فایلی را ‏روی ‏CD‏ هدف قرار دهد، بدون توجه به نوع ‏Session‏ ای که در قالب آن نوشته شده است.‏ اکثر برنامه های معروف تکثیر کننده ‏CD‏ به شما اجازه می دهند تا یک یا چند ‏Session‏ اخیر را به ‏Session‏ ای که تازه نوشته شده پیوند دهید. این امر موجب می شود که فایل های ‏Session‏ های قبلی ‏بدون اشغال فضای اضافی بر روی ‏CD‏ در آخرین ‏Session‏ ظاهر شوند. همچنین می توانید با قرار دادن ‏نسخه جدید در آخرین ‏Session‏ بدون افزودن پیوند به نسخه قدیمی تر ، نسخه جدید را در آخرین ‏Session‏ ‏قرار دهید. ‏ در عوض، زمانی که یک ‏CD‏ صوتی را در ‏CD Player‏ معمولی قرار دهید، تنها به اولین ‏Session‏ توجه می ‏شود. به همین دلیل ‏Write‏ های ‏MultiSession‏ در مورد ‏CD‏ های صوتی کار نمی کنند، اما در صورت روی ‏دادن چنین اتفاقی این محدودیت به یک مزیت تبدیل می شود. این محدودیت بدین معنی نیست که شما ‏باید کل ‏CD‏ صوتی را به یکباره ‏Write‏ کنید.‏ توجه داشته باشید که ترکیب ‏Session‏ های ‏CD-ROM ) MODE-1‎‏ ) و ‏CD-ROM\XA ) MODE-2‎‏ ) ‏روی یک دیسک منفرد جایز نیست. شما می توانید چنین چیزی را ایجاد کنید. اما تشخیص آن برای درایوهای ‏CD-ROM‏ دشوار خواهد بود. ‏ ‏5- کانال های زیرکد چه هستند؟ ‏ ‏8 کانال زیرکد وجود دارد ( ‏P,Q,R,S,T,U,V,W‏ ) روش دقیق رمزگذاری فراتر از گنجایش این مقاله است، ‏اما متذکر می شویم که داده ها به طور یکسان در سرتاسر ‏CD‏ توزیع می شوند و هر کانال می تواند حدود ‏‏4‏MB‏ را نگاه دارد. ‏ کانال زیر کد ‏Q‏ را می توان با ‏recorder‏ های ‏JVC\Pinnacle‏ کنترل کرد، اما ظاهرا زیاد کاربرد ندارند. کانال ‏زیرکد ‏Q‏ شامل اطلاعات مفیدی است که در اکثر ‏recorder‏ ها قابل خواندن و نوشتن هستند.‏ منطقه داده های کاربر شامل 3 نوع داده زیر کد ‏Q‏ است: اطلاعات موقعیتی، عدد کاتالوگ رسانه ها و کد ‏ISRC‏. فرم های دیگری برای فعال ساختن ‏MultiSession‏ بکار می روند و ‏TOC‏ را شرح می دهند. ‏CD ‎Player‏ های صوتی از اطلاعات موقعیتی برای نشان دادن زمان جاری استفاده می کنند و دارای اطلاعاتی در ‏مورد شاخص و یا تراک هستند. زمانی که ضبط ‏Disc-At-Once‏ انجام می دهید، این اطلاعات قابل کنترل ‏هستند. ‏ ISRC‏ که توسط صنعت ضبط استفاده می شود، کشور مبدا ، مالک، سال انتشار و عدد سریال تراک ها را ‏بیان می کند و ممکن است در هر تراکی متفاوت باشد. ‏ISRC‏ اختیاری است و بسیاری از ‏CD‏ ها از آن ‏استفاده نمی کنند. عدد کاتالوگ رسانه ها شبیه به ‏ISRC‏ است، اما در هر دیسک ثابت می باشد. توجه ‏داشته باشید که اینها با کدهای ‏UPC‏ فرق می کنند. کانال های زیر کد ‏R-W‏ ، برای متن و گرافیک در ‏برنامه های کاربردی خاص همچون ‏CD+G) W\graphics CD‏ که توسط ‏Sega CD‏ پشتیبانی می شوند) ‏استفاده می شوند. ‏Philips‏ کاربرد جدیدی به نام ‏ITTS‏ را تدبیر کرده است، این کاربرد ‏Player‏ های کاملا ‏مجهز را قادر می سازد تا متن و گرافیک را روی دیسک های صوتی ‏Red Book‏ نمایش دهند. آخرین نتیجه ‏این تکنولوژی " ‏CD-Text‏ " است که راهی را برای گنجاندن داده های دیسک و تراک بر روی یک ‏CD‏ صوتی ‏استاندارد، فراهم می سازد. ‏ ‏6- آیا فیلدهای ‏CD Identifier‏ ( شناسه ‏CD‏ ) کاربرد وسیعی دارند؟ ‏ هم اکنون، تعداد سازندگانی که از این فیلدها استفاده می کنند چندان زیاد نیست و اینکه تمام دستگاه ها ‏قادر به خواندن تمام فیلدها نیستند. برنامه هایی که ‏CD‏ های صوتی را شناسایی می کنند، به طور خودکار ‏یک ‏ID‏ را بر مبنای کمیت و طول تراک های صوتی محاسبه می کنند. ‏ ‏7- سوزاندن یک ‏CD-R‏ چقدر طول می کشد؟ ‏ این زمان بستگی به آن دارد که شما چه مقدار داده را می خواهید بسوزانید و اینکه سرعت درایو شما چقدر ‏است. سوزاندن ‏‎650 MB‏ داده حدود 74 دقیقه در ‏‎1X، ‏‎37‎‏ دقیقه در‏‎ 2X ‎و 19 دقیقه در ‏‎4X‏ ، زمان می برد، ‏اما شما باید برای "‏Finalize‏" ‌کردن دیسک ، یک یا دو دقیقه ای را بیافزایید. بخاطر داشته باشید که برای ‏تک سرعته‎ 150 kb، دو سرعته ثانیه ‏‎300 kb‏ و به همین ترتیب است. اگر شما نصف این داده ها را دارید، ‏سوزاندن در نصف این زمان تمام خواهد شد. ‏ ‏8- تفاوت بین ‏disc-at-once‏ و ‏Track-at-Once‏ در چیست؟ ‏ دو روش اساسی برای ‏Write‏ کردن یک ‏CD-R‏ وجود دارد:‏ DAO Disc-At-Once‏ ، کل ‏CD‏ را در یک مرحله و احتمالا تراک های چندگانه را ‏Write‏ می کند. تمام سوزاندن ‏باید بدون وقفه کامل شود و امکان اضافه کردن اطلاعات بیشتر وجود ندارد.‏ TAO Track-At-Once‏ موجب می شود تا ‏Write‏ کردن در جند مرحله صورت بگیرد. برای هر دیسک، یک حداقل ‏طول تراک 300 بلاک و یک حداکثر 99 تراک و همچنین کمی سربار اضافی در رابطه با توقف و آغاز لیزر ‏وجود دارد. از آنجایی که برای هر تراک لیزر خاموش و روشن می شود، ‏reader‏ چند بلاک به نام بلاک های ‏run-out‏ و ‏run-in‏ در بین تراک ها باقی می گذارد. اگر کار به درستی صورت بگیرد، بلاک ها خاموش و ‏معمولا غیرقابل توجه خواهند بود. ‏CD‏ ها و تراک هایی که با یکدیگر اجرا می شوند "توقف" ‌قابل توجهی ‏را خواهند داشت. برخی از ترکیبات نرم افزار و سخت افزار ممکن است در این فاصله چیزهای زائدی را بر جای ‏بگذارند، که موجب کلیک آزار دهنده در بین تراک ها می گردد.‏ برخی درایوها و یا بسته های نرم افزاری ممکن است به شما اجازه ندهد تا اندازه فاصله بین تراک های ‏صوتی را هنگام ضبط کردن در مد ‏Track-At-Once‏ کنترل کنید، بنابراین 2 ثانیه فاصله برای شما برجای می ‏گذارد. برخی از ‏recorder‏ ها همچون ‏philips CDD 2000‎‏ ، ضبط "‏Session-at-once‏" را می پذیرند. این ‏امر کنترل ‏disc-at-once‏ بر روی فاصله های بین تراک ها را برای شما فراهم می سازد و اجازه ‏Write‏ کردن ‏در بیش از یک ‏Session‏ را به شما می دهد. و این در زمانی که دیسک های ‏CD Extra‏ را ‏Write‏ می کنید، ‏می تواند مفید واقع شود.‏ مواردی وجود دارد که ضبط ‏disc-at-once‏ ضروری است. برای مثال، گاهی اوقات ممکن است بدون ‏استفاده از مد ‏disc-at-once‏ ، ساختن کپی های پشتیبان یکسان از برخی از دیسک ها، مشکل یا غیر ‏ممکن باشد. همچنین برخی از دستگاه های ‏master‏ کننده ‏CD‏ ممکن است دیسک هایی که در مد ‏Track-at-once‏ ضبط شده اند، را نپذیرد، زیرا فاصله بین تراک ها به صورت خطا به نمایش در خواهند آمد. ‏ ضبط ‏disc-at-once‏ کنترل بیشتری را بر روی ایجاد دیسک، بخصوص ‏CD‏ های صوتی دارد، اما همیشه ‏مناسب یا ضروری نیست. ایده خوبی است که ‏recorder‏ ای بگیرید که هم از ضبط ‏disc-at-once‏ هم از ‏ضبط ‏Track-at-once‏ پشتیبانی کند. ‏ ‏9- تفاوت های بین ضبط کردن از یک تصویر و ‏on-the-fly‏ ؟ ‏ بسیاری از ‏CD-R‏ هایی که بسته های نرم افزاری ایجاد می کنند، امکان انتخاب بین ایجاد یک تصویر کامل ‏از ‏CD‏ بر روی دیسک و انجام آنچه که نوشتن به صورت "‏on-the-fly‏" نام دارد، را به شما می دهد. هر ‏روش مزایای مختص خود را دارد. ‏ فایل های تصویر ‏CD‏ گاهی اوقات ‏CD‏ های مجازی یا ‏VCD‏ خوانده می شوند. اینها کپی های کاملی از ‏داده ها هستند، به طوری که روی ‏CD‏ ظاهر خواهند شد و بنابراین لازم است که درایو سخت شما فضای ‏کافی برای نگاه داشتن این ‏CD‏ کامل را داشته باشد. زمانی که از فضای خالی 74 دقیقه ای استفاده می ‏کنید، این مقدار می تواند به اندازه 650‏MB‏ برای ‏CD-ROM‏ یا ‏MB 747‎‏ برای دیسک صوتی باشد. اگر ‏شما دارای هر دو تراک صوتی و داده ها بر روی ‏CD‏ خود هستید، یک تصویر فایل سیستم ‏ISO-9660‎‏ برای ‏تراک داده ها و یک یا چند تصویر 16-‏bit 44.1KHz‏ با صدای استریو برای تراک های صوتی وجود دارد. ‏ ضبط ‏on-the-fly‏ اغلب از یک "تصویر مجازی" استفاده می کند که در آن کلیه فایلها آزمایش شده و ‏Lead-out‏ می شوند، اما تنها مشخصات فایل ذخیره می گردد نه داده ها . زمانی که ‏Write,CD‏ می شود، ‏محتوای فایل ها خوانده می شوند. این روش به فضای کمتر درایو سخت نیاز دارد و ممکن است در زمان ‏صرفه جویی کند، اما خطر ‏buffer underrun‏ را افزایش می دهد. با وجود نرم افزارهای متعدد، انعطاف ‏پذیری این روش نیز بیشتر می شود، بنابراین افزودن، حذف کردن و بهم آمیختن فایل ها در یک تصویر ‏مجازی آسانتر از یک تصویر طبیعی است. ‏CD‏ ای که از یک فایل تصویر ایجاد می شود با ‏CD‏ ای که با ‏ضبط ‏on-the-fly‏ ایجاد شده، یکسان است با این فرض که هر دو فایل های مشابه را در مکان های مشابهی ‏قرار دهند. انتخاب بین این دو به تمایل کاربر و ظرفیت سخت افزار بستگی دارد. ‏ ‏10- یک ‏CD Player‏ چگونه می داند که از تراک های داده ها جهش کند؟ ‏ برای هر تراک فلگ ها زیر کد وجود دارد. ‏ داده ها: اگر ‏Set‏ شود، تراک شامل داده ها می گردد. در غیر این صورت تراک شامل ‏audio‏ است. ‏ مجاز به کپی دیجیتال: که توسط ‏SCMS‏ بکار می رود. ‏ Audio‏ ‏‎4 ‎کاناله: استاندارد ‏audio,Red Book‏ ‏‎4‎کاناله را مجاز می داند، گرچه تعداد دیسک هایی که از آن ‏استفاده می کنند بسیار اندک هستند. ‏ Pre-Emphasis‏ : در صورتی ‏set‏ می شود که ‏audio‏ با ‏pre-emphasis‏ ضبط شده باشد. ‏ دو مورد آخر بندرت استفاده می شوند. ‏ ‏11- چگونه ‏CD-RW‏ با ‏CD-R‏ مقایسه می شود؟ ‏ CD-RW‏ مخفف ‏CD-ReWritable‏ است. ‏CD-RW‏ به طور معمول ‏CD-Erasable) CD-E‏ ) خوانده ‏می شود. تفاوت بین ‏CD-RW‏ و ‏CD-R‏ اینست که دیسک های ‏CD-RW‏ را می توان ‏Erase‏ کرد و دوباره ‏Write‏ نمود، در حالی که دیسک های ‏CD-R‏ تنها یکبار ‏Write‏ می شوند.‏ غیر از این تفاوت، دیسک های ‏CD-RW‏ از تکنولوژی تغییر فاز استفاده می شوند. درایوهای ‏CD-RW‏ ‏درست مانند دیسک های ‏CD-R‏ استفاده می شوند. درایوهای ‏CD-RW‏ از تکنولوژی تغییر فاز استفاده می ‏کنند. بجای ایجاد "حباب ها" و تغییر شکل در لایه رنگ ‏recording‏ ، حالت مواد در لایه ضبط کننده ار فرم ‏شفاف به فرم غیرشفاف تغییر می کند. حالت های متفاوت دارای شاخص های انکساری متفاوت هستند و ‏بنابراین به طور نوری قابل تشخیص اند. ‏ این دیسک ها نه تنها از طریق درایوهای استاندارد ‏CD-R‏ ، قابل ‏Write‏ شدن نیستند، بلکه قابل خواندن از ‏طریق اکثر ‏CD reader‏ ها قدیمی تر هم نمی باشند. تمام درایوهای ‏CD-RW‏ می توانند در ‏CD-R‏ ها ‏Write‏ شوند و انتظار می رود اکثر درایوهای جدید ‏CD-ROM‏ از ‏CD-RW‏ پشتیبانی کنند. ‏CD Player‏ ‏های کمی قدیمی تر و اکثر ‏CD Player‏ های جدید می توانند دیسک های ‏CD-RW‏ را اداره کنند. اگر ‏بخواهید بر روی رسانه ها ‏CD,CD-RW‏ های صوتی ایجاد کنید، مطمئن باشید که ‏Player‏ شما از عهده ‏آنها بر خواهد آمد. برای یک درایو ‏DVD‏ ، خواندن دیسک های ‏CD-RW‏ بسیار گرانتر از ‏CD-R‏ هستند. ‏این مسئله در تصمیم گیری های تجاری، خود یک عامل محسوب می شود. در تعداد دفعاتی که دیسک می ‏تواند ‏Write‏ شود، محدودیت وجود دارد ، اما تعدا این دفعات نسبتا بالاست. ‏ ‏12- ‏Finalizing‏ ( پایان بخش) چه کاری انجام می دهد؟ ‏ دیسکی که شما می توانید داده ها را به آن بیافزایید باز است. تمام داده ها در ‏Session‏ جاری نوشته می ‏شوند. زمانی که عمل ‏Write‏ کردن به پایان می رسد، شما ‏Session‏ را می بندید. اگر بخواهید یک دیسک ‏MultiSession‏ بسازید، همزمان ‏Session‏ جدیدی را باز می کنید. اگر ‏Sessoin‏ جدید را باز نکنید، بعدا دیگر ‏نمی توانید ‏Session‏ ای را باز نمایید، بدین معنی که اضافه کردن داده های بیشتر به ‏CD-R‏ غیرممکن ‏است. کل دیسک بسته می شود. فرآیند تغییر یک ‏Session‏ از باز به بسته "‏Finalizing" ‎، ‏‎"fixating‏" یا ‏فقط بستن ‏Session‏ خوانده می شود. زمانی که آخرین ‏Session‏ را می بندید، شما دیسک را ‏fixate,finalize‏ و یا بسته اید. ‏ یک دیسک تک ‏Ssession‏ ای دارای 3 ناحیه اصلی است:‏ Lead-in‏ ، که شامل فهرست مطالب (‏Table of contexts‏ ) یا ‏TOC‏ است،‏ ناحیه برنامه، به همراه تراک های صوتی و یا داده ها،‏ و ‏Lead-out‏ ، که هیچ چیز معناداری در خود ندارد.‏ ناحیه ‏Lead-in‏ و ‏Lead-out‏ یک دیسک باز هنوز نوشته نشده است. اگر داده ها را در یک دیسک ‏Write‏ ‏می کنید و ‏Session‏ را باز می گذارید- ‏TOC‏ که محل تراک ها را به ‏CD Player‏ یا درایو ‏CD-ROM‏ می ‏گوید- در یک ناحیه مجزا به نام ‏Program Memory Area‏ یا ‏PMA‏ نوشته می شود.‏ CD recorder‏ ها تنها وسایلی هستند که ‏PMA‏ را مشاهده می کنند، به همین دلیل است که شما نمی ‏توانید داده های خود را در یک ‏Session‏ باز بر روی دستگاه استاندارد ‏Playback‏ ببینید. ‏CD Player‏ ها ‏چگونه تراک صوتی را نخواهند یافت و درایوهای ‏CD-ROM‏ تراک داده را نخواهند دید. وقتی که ‏Session‏ ‏پایان یافت، ‏TOC‏ در ناحیه ‏Lead-in‏ نوشته می شود و موجب می گردد دستگاه های دیگر دیسک را ‏تشخیص دهند. ‏ اگر ‏Session‏ جاری را ببندید و ‏Session‏ جدیدی را باز کنید، ‏Lead-in,Session‏ بسته شده شامل پیوندی به ‏Session, Lead-in‏ بعدی خواهد بود. ‏CD Player‏ سیستم استریو یا ماشین شما درباره پیوند یک ‏Lead-‎in‏ بعدی چیزی نمی داند، بنابراین تنها می تواند تراک ها را در اولین ‏Session‏ ببیند. درایو ‏CD-ROM‏ شما ‏دیسک های ‏Multi Session‏ را بسته به ظرفیتش وآنچه سیستم عامل می گوید می شناسد مگر آنکه ‏شکسته یا خیلی قدیمی باشد و به راحتی اولین ‏Session‏ و آخرین ‏Session‏ های ما بین آنها را باز می ‏گرداند.‏ برخی درایوها ‏CD-ROM‏ ، بخصوص مدل های خاص ‏NEC ‎، ‏Session‏ های باز هستند و زمانی که سعی می ‏کنند تا ‏Lead-in‏ را از ‏Session‏ ای که هنوز باز است بخوانند، اشکال تراشی می کنند. (دراین موارد مقالات ‏متعددی در سایت میکرو رایانه وجود دارد، به فهرست مقالات رجوع کنید) آنها در هر ‏Session، زنجیره ‏پیوندها را در ‏Lead-in‏ ها دنبال می کنند، اما زمانی که به آخرین ‏Session‏ می رسند، نمی توانند یک ‏TOC‏ معتبر بیابد و دچار سردرگمی می شوند. اگرچه این درایوها از ‏Multi-Session‏ پشتیبانی می کنند، ‏اما قبل از آنکه آنها دیسک را با موفقیت بخوانند، لازم است آخرین ‏Session‏ بسته باشد.‏ خوشبختانه اکثر درایوها به این صورت رفتار نمی کنند. اگر از ضبط ‏disc-at-once‏ استفاده می کنید، ‏Lead-‎in‏ در آغاز این فرایند نوشته می شود، زیرا محتویات ‏TOC‏ زودتر شناحته می شوند. با وجود اکثر ‏recorder‏ ‏ها، هیچ راهی برای تشخیص اینکه آیا نیاز به افزودن ‏Session‏ اضافی هست یا خیر وجود ندارد، بنابراین ‏ایجاد یک دیسک ‏MultiSession‏ با ضبط ‏DAO‏ معمولا امکان پذیر نیست.‏ اگر از ویندوز 95 و یا ‏NT‏ استفاده می کنید، ویژگی (‏AIN( CD-R.Auto Insert Notification‏ را به ‏محض اینکه ‏TOC‏ نوشته شد، می یابد. این امر معمولا فرآیند ‏Write‏ کردن را با شکست مواجه می کند. ‏اکثر بسته های نرم افزارهای ضبط ‏CD‏ به همین دلیل به طور خودکار ‏AIN‏ را غیرفعال می کنند. در مد ‏Track-at-once‏ ، فرایند ‏Write‏ کردن در هنگام پایان یافتن با شکست مواجه می شود. در مد ‏disk-at-‎once‏ ، این فرایند در ابتدای فرایند ‏Write‏ کردن دچار مشکل می شود. در هر دو مورد آزمون ‏Write‏ کردن ‏موفقیت امیز است، زیرا ‏TOC‏ در مرحله آزمایشی نوشته نمی شود. ‏ دیسک های ‏Packet-Written‏ از همین قوانین با توجه به باز و بسته بودن ‏Session‏ ها پیروی می کنند، به ‏همین دلیل قبل از آنکه روی یک درایو ‏CD-ROM‏ خوانده شوند باید پایان بپذیرند. ‏ ‏13-‏MultiRead‏ به چه معناست؟ ‏ لوگر ‏MultiRead‏ نشان می دهد که یک ‏CD‏ یا ‏Player DVD‏ می تواند تمام فرمت های موجود ‏CD‏ را ‏شامل ‏CD-ROM ‎، ‏CD-DA‏ و ‏CD-RW‏ بخواند. وجود این لوگر در یک درایو ‏CD‏ به این معنی نیست که ‏درایو می تواند ‏DVD‏ را بخواند. ‏ ‏14- اگر عمل ضبط کردن با شکست مواجه شد،آیا دیسک قابل استفاده است؟ ‏ این مسئله به آنچه که ضبط شده و چگونگی ضبط شدن آن بستگی دارد. اگر این خرابی در هنگام ‏Write‏ ‏کردن ‏Lead-in‏ باشد، یعنی قبل از آنکه هیچ داده ایی نوشته شود، احتمالا دیسک قابل استفاده نیست. ‏درایوهای ‏Sony‏ دارای امکان ترمیم دیسک هستند که ‏Session‏ جاری را می بندند و این اجازه را به شما می ‏دهند تا داده های اضافی تماس با دیسکی که بخشی از آن نوشته شده سرباز می زنند. ‏ اگر خرابی ها در هنگام پایان یافتن دیسک روی دهند، ممکن است فایل تصحیح باشند. گاهی اوقات ‏TOC‏ ‏قبل از خراب شدن نوشته می شود و دیسک می تواند همان گونه که هست استفاده شود. گاهی اوقات می ‏توانید از امکان ‏Finalize disc‏ از منوی برنامه استفاده کنید که این ترفند را انجام می دهد. مواقع دیگر ‏recorder‏ از مواجه شدن با دیسکی که بخشی از آن پایان یافته سرباز می زند و شما دچار مشکل می شوید ‏‏. خرابی هایی که در اواسط ‏Write‏ کردن یک ‏CD-ROM‏ رخ می دهند احتمالا ارزش اطمینان کردن ندارند. ‏بخشی از داده ها آنجا خواهند بود و بخشی دیگر خیر. دایرکتوری دیسک ممکن فایل های بیشتری از آنچه که ‏واقعا وجود دارند را نشان دهد و شما تا زمانی که آنها را نخوانید، نخواهبد فهمید که کدامیک از انها واقعا ‏وجود دارند. ‏ CD‏ های صوتی که در مد ‏disk-at-once‏ ضبط شده اند، موارد خاصی هستند. از آنجایی که ‏TOC‏ از قسمت ‏جلو نوشته می شود، دیسک در یک ‏CD Player‏ استاندارد قابل خواندن است، حتی اگر فرآیند ‏Write‏ کردن ‏تمام نشده باشد. شما می توانید ‏Track‏ ها را تا جایی که ضبط کردن دچار مشکل می شود، اجرا کنید. ‏ ‏15-چرا ‏recorder‏ ها در ابتدای تراک های صوتی بایت های 00 را قرار می دهند؟ ‏ این پدیده برای کاربرانی که سعی می کنند صورت دیجیتالی را از یک ‏CD-R‏ استخراج کنند،آشناست. با ‏وجود چند صد بایت 0 که در جلو قرار گرفته شده، نیتجه کپی گرفتن از یک ‏CD‏ صوتی اغلب یک کپی دقیق از ‏داده های صوتی اصلی است. از انجایی که این نشان دهنده افزایش شاید 1/100 ام ثانیه سکوت در آغاز ‏دیسک است، اما در واقع قابل توجه نیست. ‏ عدد واقعی بایت ها به آرامی از دیسکی به دیسک دیگر درج می شود، اما یک ‏recorder‏ به طور معمول ‏تقریبا همان عدد را درج می کند. این عدد معمولا کمتر از یک سکتور است. طبق اظهارات یک مهندس از ‏Yamaha‏ ، علت این مشکل، عدم همگام سازی بین داده های صوتی وکانال های زیرکد می باشد. ‏مشکلاتی نظیر جریان داده ها که یافتن آغاز یک بلاک را در هنگام خواندن دشوار می سازد، نوشتن داده ها و ‏شناسایی اطلاعات را نیز در همگام سازی دشوار می سازد. طبق گفته این مهندس، عدم تغییر میان افزار یا ‏درایو الکترونیکی می تواند در حل مشکل موثر باشد. ایجاد کپی از کپی های ‏CD‏ های صوتی، در یک فاصله ‏بتدریج بزرگتر صورت می گیرد، اما احتمالا حتی پس از چندین نسل غیر قابل توجه می باشد
کلمات کلیدی: سخت افزار